We zij echter ouder geworden en dan kunnen zaken veranderen. Nu zie ik hem niet meer zo vaak op de fiets. Mijnheer zit vaak in de auto. Vorige week vroeg ik hem om samen door het Buurse Zand te fietsen. En warempel; na enige herhaalde verzoeken pakten we die zondagmiddag onze fietsen.

Ik had al wat knooppunten opgeschreven en we zouden zo een 25 kilometer fietsen om menig schoons binnen de gemeente Haaksbergen te vereren. Tenminste, dat was het plan.

Richting park Scholtenhagen stelde mijn man voor om maar eerst een kopje koffie te gaan drinken bij Bi’j de Watermölle. Daar kwamen we bekenden tegen waar we onder genot van de koffie gezellig mee praatten. We rekenden af en liepen richting onze fietsen. Om de hoek van het terras ontwaarden we enige familie die we al langer niet hadden gezien. We werden vriendelijke begroet en er werd ons door hen lekkere koffie aangeboden. Tja, ik keek hem aan en wilde geen spelbreker zijn. Mijn man zei gretig ja.

Daar zaten we dan. De tijd vloog voorbij met de knooppunten in mijn oren. Tegen 16.30 uur vervolgden we onze route die gezien de tijdsspanne op dringend verzoek van mijn man flink werd ingekort. Voldaan kwamen we echter thuis. Ik vertelde mijn man dat we volgens de teller slechts 10 kilometer hadden gefietst. Hij glimlachte en zei dat het een leuke middag was geweest.

Stella