Maar wel een compliment met een smaakje. De lijsttrekker van het CDA, Patrick ten Voorde, weigerde tijdens het debat dat op zondagmiddag voor de verkiezingen werd gehouden in het gemeentehuis, te vertellen wat nu eigenlijk de plannen van het CDA zijn. Vooral op de vraag waar hij dacht te gaan bezuinigen, kwam het onthutsende antwoord dat het CDA dit na de verkiezingen wel zou bekijken. Dat antwoord kwam niet een keer, maar wel drie keer. Ik geloofde mijn oren niet en ik kan me voorstellen dat u mij niet gelooft. Vooral niet omdat ik natuurlijk van de VVD ben. Maar wie het wil nazien, kijk even op RTV Sternet.

Wat een schril contrast met het eerlijke antwoord dat een PvdA’er Han gaf: “we zullen moeten kijken naar subsidies, of het allemaal wat efficiënter kan en... wij sluiten belastingverhoging niet uit”. Kijk, dat is niet alleen heel eerlijk. Dat is ook heel impopulair. Je zou bijna geneigd zijn te concluderen
dat eerlijkheid dus kennelijk niet loont. De PvdA verloor namelijk fors en het CDA bleef gewoon de nummer 1.

Er is in Nederland grote zorg over de regeerbaarheid van ons land. Of er straks wel een regering gevormd kan worden. Of Geert Wilders premier wordt. Het zij allemaal realistische vragen. Maar ze komen vooral voort uit een schrijnend gebrek aan realisme. Bij politici. Maar ook bij kiezers. Politici van links tot rechts blijven hun kop in het zand steken. De problemen worden nu weliswaar allemaal benoemd en de zondebokken makkelijk gevonden; bankiers,
Marokkanen, Gerard Kemkers... maar wie durft er gewoon te zeggen dat de overheid het niet allemaal gaat oplossen?

Even terug naar Haaksbergen. De ster in Twente heeft, anders dan Almelo of Enschede, geen gat in haar hand. De gemeentebegroting is ongeveer 51 miljoen euro en daarvan is slechts 15 miljoen euro vrij besteedbaar. De rest bestaat dus uit allemaal verplichte uitgaven! Nu weten we ondertussen dat de Rijksoverheid vanaf 2010 elk jaar 35 miljard euro tekort komt
en dus bijna 20% moet bezuinigen. Voor Haaksbergen betekent dit dat er 3 miljoen euro moet worden bezuinigd. Dat zijn drie schaapskooien die niet worden gebouwd.
Dat zou de sluiting van het zwembad De Wilder kunnen betekenen. Dat is misschien wel geen theater en geen centrumplan. Het komt wel neer op 120 euro per inwoner (baby’s meegerekend) per jaar. Of gewoon een verdriedubbeling van de afvalstoffenheffing. We Lossen een crisis niet op door zoals in Rekken gebeurde met fietsenmaker Vossebeld bedrijvigheid te verbieden in het buitengebied. Juist nu moeten wonen en werken in het buitengebied mogelijk blijven, ook op de Buurser Es!

Kent u een politicus die u dat heeft verteld? Wilt u dit eigenlijk wel weten? Of stemt u straks op 9 juni ook uit gewoonte? Toch is dit waar het om gaat als we met elkaar de toekomst van ons land of onze gemeente willen bepalen. De verantwoordelijkheid van politici om u een eerlijk verhaal te vertellen en liefst ook de oplossing te geven is zijn dure plicht. Maar mag van burgers ook gevraagd worden dat ze de verantwoordelijkheid nemen om zich er even in te verdiepen?

Kijk naar IJsland. Burgers zijn begrijpelijk laaiend dat ze drie generaties lang de schulden mogen gaan terugbetalen die hun bankiers hebben veroorzaakt. Maar als hun politici het onverantwoordelijke gedrag van die bankiers evenaren door geen schuldsaneringsplan goed te keuren en zelfs een referendum uit te lokken waarop de bevolking vervolgens de woede tot uitdrukking brengt, wie is daar dan iets mee opgeschoten? Toch zijn die politici er door de burgers neergezet. Het was hun stem die dat bepaalde.

Op 9 juni kunnen we weer naar de stembus. De aanleiding was en is omdat de ministers van de PvdA in het kabinet Balkenende-IV wel praatten over allerlei mogelijkheden om in Uruzgan te blijven, maar daarvoor geen verantwoordelijkheid wilden nemen. Ze hadden immers altijd gezegd: we gaan weg. Waarom er zolang is doorgepraat over iets waarvan de afloop immers al vaststond is niemand duidelijk geworden. Over de rug van militairen is een schimmenspel gespeeld. Hoe je er ook over denkt, je had kunnen verlengen of niet verlengen. Maar hoe eerlijk was het om vooral de besluitvorming eindeloos te verlengen? Wie was daar nu mee gediend? In elk geval niet de militairen. Het antwoord moet u zelf maar geven.

Op 9 juni kunt u weer naar de stembus. Nu gaat het om de toekomst van ons land. Op een knikmoment in de geschiedenis zou u de gok kunnen wagen om pas na de verkiezingen te horen waar het werkelijk om ging, hoeveel bezuinigingen er echt plaatsvinden en waarop. Er zijn voorbeelden waar dat electoraal goed uitpakt. Het antwoord is vanzelfsprekend aan u. Want spreken is zilver, maar stemmen is goud waard!

Column van Han ten Broeke | Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.