Knop om

Maandagochtend 29 juni 2009. Henk Uiterweerd is met zijn motor op weg naar zijn sportschool aan de Haaksbergse Trompstraat. Een automobilist ziet hem over het hoofd. “Dat gaf een enorme klap. Ik dacht echt: dit was het laatste. Nu ga ik naar de andere wereld. Maar ik mocht toch blijven.” De ambulance is snel ter plekke en nog diezelfde dag wordt hij geopereerd. “Met negen botbreuken in mijn been, bekken, rug- en borstwervels kwam ik flink gehavend uit de strijd. Maar het had véél slechter kunnen aflopen”, beseft hij. De eerste week in het ziekenhuis is loodzwaar. Artsen wagen zich niet aan een prognose in hoeverre hij zal herstellen. Hij kan niet slapen, staat stijf van de morfine en heeft geen energie vanwege het bloedverlies. “Henk, je kunt nu wel blijven janken”, zo houdt de sportschoolhouder zichzelf voor. “Maar als je vooruit wilt komen moet de knop om.”

Dubbel

Uiterweerd heeft er een dubbel gevoel bij. Aan de ene kant de verbittering dat hem dit is overkomen, maar ook blij nog in leven te zijn. Ondanks enkele tegenslagen is het zijn vechtlust die overwint. Zijn uitstekende conditie werkt daarbij in zijn voordeel. “Een kwestie van volhouden. Als je elke week een beetje vooruit gaat komt dat je motivatie ten goede.” Niet zozeer de botbreuken maar vooral de complicaties bezorgen hem hinder. “Problemen met mijn blaas en darmen zijn veel vervelender. Maar het kan nog erger. Dat ontdekte ik tijdens mijn verblijf van vier maanden in een revalidatiecentrum. Dan zie je mensen die nooit meer kunnen lopen; mensen die niet meer naar hun huis terug kunnen keren. Dat is pas erg.”

USA

In het ziekenhuis denkt hij geen minuut aan zijn bedrijf. “Al mijn energie ging naar overleven. Later, toen ik weer kon lopen, begon ik aan de zaak te denken.” USA draait ondertussen ‘gewoon’ door. Mede dankzij enkele medewerkers die hun vakantie afzeggen. “We werken in een team van 25 mensen, waarvan sommige al 15 jaar in dienst zijn. Dan bouw je een vertrouwensrelatie op. Met volledige inzet pakten ze mijn taken op. Dat ze me daar niet gemist hebben vorige zomer is uitstekend natuurlijk”, grinnikt hij.

Andere wereld

“Bij USA komen mensen om aan hun conditie te werken of om wat af te vallen. Een revalidatiecentrum is wel even iets heel anders. Het programma bestaat uit fysio- en ergotherapie en geestelijke zorg niet te vergeten. Een totaal andere wereld.” Als Henk Uiterweerd nu mensen in een rolstoel ziet, bekijkt hij dat toch met een ander gevoel. “Ik weet nu hoe het is. Neem ’s ochtends. De tijd die je nodig hebt voor persoonlijke verzorging. Normaal is dat een kwartiertje, toen was ik anderhalf uur bezig. Ook onderdeel van het revalidatieproces.”

Nulpunt

“Mijn lichaam had me nog nooit tegengezeten. Maar ik weet nu wat een nulpunt is.” Uiterweerd staat stil bij zijn luxe positie als gediplomeerd sportinstructeur. “Ik ben goed op de hoogte van het menselijk lichaam. Daarnaast heb ik alle mogelijkheden bij de hand om aan mijn conditie te werken. Een half uurtje hardlopen lukt en ik kan al weer sporten met behoorlijke gewichtsweerstanden.”
Zijn ongeluk brengt niet alleen negatieve ervaringen. “Het was ook een periode van bezinning. Mensen leren jou van een andere kant kennen en omgekeerd. Ik kwam tot de conclusie dat ik dingen anders aan wilde pakken. Wat overblijft zijn wat littekens. Niet zo belangrijk.”

Bijzonder

Het voorjaar en zomer 2010 heeft Henk Uiterweerd als bijzonder ervaren. Plezier beleven aan bezigheden waar hij voorheen nooit zo bij stil stond. Lopen, fietsen, de natuur. Alleen de motor heeft hij afgezworen. “Motorrijden was voor mij genieten van elke kilometer. Maar achteraf is het dat allemaal niet waard geweest. Op de motor ben je slechts een lucifersdoosje, ook al draag je speciale beschermende kleding.” Op de veroorzaker van het ongeval is hij in het begin boos. “Contact met haar heb ik in eerste instantie afgehouden. Maar hoe kun je nou boos blijven op iemand die het boetekleed aantrekt? Ze leefde erg mee en dat gaf me steun! In het verkeer maakt iedereen wel eens een fout waarbij je denkt ‘pffff, dat ging nog nèt goed’. Dit keer ging het mis. Maar goed, ik heb het er aardig vanaf gebracht. Als je wel in een rolstoel belandt is het natuurlijk een ander verhaal.”

Gelijke voet

USA heeft speciale groepen voor COPD, rug- of nekklachten, herstel na TIA/ beroerte/herseninfarct, diabetes of lichaamsbeperkingen van algemene aard. “En ineens sta je met hen op gelijke voet, omdat ze weten dat jij aan den lijve hebt ondervonden hoe het is om met beperkingen om te gaan. Blijven bewegen en secuur sporten is zó belangrijk om een bepaalde conditie en spierkracht te behouden.
Ook voor hen zijn er mogelijkheden, zoals tijdens ons dagelijkse Fysiolesuur onder leiding van een deskundige fysiotherapeut.” Binnenkort start USA Healthclub met een sport-/bewegingsgroep voor 70- tot 80-jarigen.
Voor meer info: 053-572 42 68 of Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. .

Tekst en beeld: Betty Morsinkhof