Hoe zag uw loopbaan eruit voor uw pensionering in 2005 ?
“Voordat ik bij de gemeente Haaksbergen in dienst kwam heb ik ongeveer 10 jaar bij de textielfabriek de Jordaan ter Weeme gewerkt op de afdeling Verkoop. In die periode heb ik heel veel mensenkennis opgedaan. Omdat het in de textielbranche niet goed ging solliciteerde ik in 1970 naar de functie van sporthalbeheerder. Samen met Willem Heemink werd ik benoemd als beheerder van sporthal De Els. In 1974 werd ik benoemd als ambtenaar sport- en jeugdzaken, chef Onderwijs en Sport en hoofd afdeling Welzijn. De laatste 5 jaar was ik directeur van de sector Samenlevingszaken.”
Hoe vond u het om ambtenaar te zijn?
“Fantastisch. Het is toch geweldig om mee te mogen denken over zaken die van belang zijn voor Haaksbergse inwoners. Als je kiest voor het vak ambtenaar dan moet op voorhand duidelijk zijn dat je kiest voor dienstverlening, klantgerichtheid en flexibiliteit.
En je moet in staat zijn de burgers helder en duidelijk uit te leggen waarom een besluit soms negatief uitvalt.”
Sinds 2005 bent u voorzitter van de Haaksbergse Ondernemers Vereniging. Waarom heeft u de taak op u genomen?
“Het aanvaarden van deze functie was zeker geen vanzelfsprekendheid. Eén van mijn eerste vragen toen ik werd benaderd was: “Wat moeten jullie met een ex-ambtenaar als voorzitter. Een voorzitter van zo’n vereniging moet toch een ondernemer zijn.” Vervolgens heb enkele gesprekken gevoerd met vertegenwoordigers van de verschillende secties en daarna leek het me toch een mooie uitdaging. Daarbij kwam dat de H.O.V een goed georganiseerde club was en uiteraard nog is.”
Welke onderwerpen staan nu hoog op de agenda van de H.O.V.?
“De aanleg van de N18 voor Haaksbergen van groot belang. De H.O.V. is voorstander van een ontsluiting op de Hengelosestraat. We hebben met z’n allen belang bij een goede en zo snel mogelijke bereikbaarheid van de industrieterreinen. Verder staat de ontwikkeling van het Marktpromenadeplan voor de H.O.V. hoog op de agenda. Haaksbergen is tot nu toe nog steeds een dorp waar mensen graag winkelen en dat moet zo blijven.
De inwoners van Haaksbergen doen vrijwel allemaal hun dagelijkse boodschappen in Haaksbergen, maar het recreatieve winkelen kan verbeterd worden. Niet alleen voor de inwoners van Haaksbergen zelf, maar ook voor de inwoners van omliggende dorpen. Dit vraagt om goede winkelvoorzieningen in een aantrekkelijk gebied, met goede en goedkope parkeermogelijkheden.
Als dit niet gebeurt dan hebben we in Haaksbergen straks een probleem. Ik vind het een stap in de goede richting dat de raad in de begrotingsvergadering unaniem een motie heeft aangenomen en het college nu daadwerkelijk een start kan maken. ‘Ergens beginnen’ is het motto. Als H.O.V.-bestuur hebben wij tijdens een overleg met wethouder Diepenmaat hetzelfde gevraagd. Daarbij kan heel goed het bestaande plan als eindstadium in beeld blijven.
Op welke successen van de H.O.V. bent u trots?
“In samenwerking met de gemeente en de Kamer van Koophandel zijn we er in geslaagd een detailhandelsvisie samen te stellen. De raad heeft het plan aanvaard en vormt nu de basis waaraan de gemeente het vestigingsbeleid kan toetsen. Daarnaast zijn we in samenwerking met de IKT afdeling Haaksbergen druk bezig geweest met een nieuwe nota Inkoop en Aanbesteding. Belangrijk voor de Haaksbergse ondernemers is dat de gemeente een intentieverklaring heeft getekend waarin zij verklaart dat bij aanbestedingen Haaksbergse bedrijven zullen worden betrokken. Ten slotte heeft de H.O.V. een niet onbelangrijke bijdrage geleverd bij de besluitvorming van de raad voor het Marktpromenadeplan.”
Wat stoort u het meest in Haaksbergen?
“Wat ik jammer vind is het feit dat er nog altijd ondernemers zijn die niet of nauwelijks bijdrage bij te organiseren activiteiten in Haaksbergen. De H.O.V. telt ongeveer 150 leden. Vorige maand zijn er weer twee nieuwe bijgekomen en daar zijn we dan weer blij mee.”
Wat is uw favoriete plek in Haaksbergen?
“Het buitengebied telt tal van prachtige plekjes, maar als ik moet kiezen zeg ik park Groot Scholtenhagen. Ik heb er vroeger het grootste gedeelte van mijn vrije tijd doorgebracht. Ook nu kom ik er regelmatig, bijvoorbeeld als we met de kleinkinderen naar de kinderboerderij gaan. Op mijn 13e werd ik lid van de padvinderij, de Han Jordaangroep. Ik heb uren doorgebracht in de Dievelaarsschuur waar wij het spel van verkennen
leerden. Later kreeg ik toen ik werkte bij Jordaan ter Weeme een versterkte band met het Scholtenhagen, doordat ik de velen van de Jordaanfamilie leerde kennen. W.H. Jordaan heeft het park Scholtenhagen bij zijn overlijden in 1902 nagelaten aan de Haaksbergse gemeenschap. Als beleidsambtenaar Sport werd ik adviseur van de Stichting Groot Scholtenhagen.
Nu mag ik als vice-voorzitter deel uitmaken van het bestuur. Het Scholtenhagen is een kroonjuweel. We mogen er trots op zijn en moeten het blijven koesteren.”




Er zijn mensen die ná hun pensioen (bijna) net zo hard werken als ervoor. Eén van hen is Gerrit Sloot (65), voorzitter van de Haaksbergse Ondernemers Vereniging (H.O.V.).

fairwater