Da’s politiek

“De uitspraak ‘da’s politiek’ vind ik een dooddoener, slechts gebruikt om het herzien van een eerder gedane belofte of uitspraak te vergoelijken.” Lijsttrekker Joep Oude Groen maakt in 2006 zijn debuut in de raad; in z’n eentje. “Destijds ben ik eraan begonnen met het doel iets te veranderen. Er is al wel wat gebeurd, maar er moet nog meer veranderen.” De Haaksbergenaar doelt hiermee op langdurige processen van besluitvorming, ellenlange vergaderingen en dikke rapporten. Dat kan volgens hem allemaal veel bondiger. “We zijn nu al zo lang bezig met het Markt Promenade Plan, de kop van Frankenhuis, de aanleg van het laatste stuk Noordsingel. Je maakt mij niet wijs dat het zo lang moet duren.”

Zakelijk

Hij juicht het toe wanneer hij de komende raadsperiode gezelschap krijgt van enkele mensen met een zakelijke instelling. “Dingen bespreekbaar maken? Graag zelfs! Maar alleen als ze ertoe doen.” Voor zijn zakelijke benadering heeft niet iedereen begrip. “Of men wil het niet snappen.
Ik ben van mening dat wanneer Pietje iets niet mag, je niet per definitie kunt stellen dat Jantje het dus ook niet mag. Je moet het per geval bekijken en altijd een besluit nemen dat het algemeen belang dient.” Dan meet je met twee maten en dat maakt mensen vaak juist zo boos. “Ja, dan kan het soms voorkomen dat je met twee maten meet, want niet alle situaties zijn identiek. Belangrijk is om de mensen duidelijk uit te leggen waarom je iets wel of juist niet doet.”

Vaart

Met een licht cynische ondertoontje: “Zodra de N18 er ligt zijn we nog sneller in Hengelo of Enschede.” Joep Oude Groen wil maar zeggen dat een snelle uitvoering van het Markt Promenade Plan bij hem met stip op nummer één staat, gevolgd door een goede aansluiting van de nieuwe N18 op Stepelo. “Als gemeente zou je starters die een winkeltje willen beginnen kunnen faciliteren. We moeten toch eindelijk eens vaart maken met de daadwerkelijke invulling van het centrum van Haaksbergen èn de Veldmaat. Kijk eens wat er in Oldenzaal gebeurt. Wat een leegstand. Je moet er toch niet aan denken dat het er hier ook zo gaat uitzien.”

Economisch belang

“De aanleg van de nieuwe N18 heeft voor- en nadelen. Het economisch belang en daarmee bedoel ik werkgelegenheid, weegt erg zwaar bij mij.” Het wachten is op het van kracht worden van de Crisisen herstelwet van het Kabinet waardoor de aanleg van de langverwachte rijksweg hoogstwaarschijnlijk naar voren wordt gehaald. “Dat kan betekenen dat hij er al veel eerder ligt dan 2018. We moeten dus als een gek aan de gang om voorbereidingen te treffen, zodat bedrijven zich daar kunnen vestigen voor de weg klaar is. Nu zorgen dat er grond beschikbaar komt voor aan- en afvoerwegen en uitbreiding van bedrijventerrein Stepelo. Ook de Noordsingel moet er uiterlijk tegelijk met de N18 liggen.” Oude Groen pleit ervoor meer kennisindustrie aan te trekken. “Productie- industrie domineert op dit moment. In tijden van crisis vallen dit soort bedrijven, zoals metaal en bouw, onmiddellijk terug. Haaksbergen zou baat hebben bij een grotere gevarieerdheid aan bedrijven.”

Knopen doorhakken

Oude Groen is voorstander van onderhandelen en mediation, maar stelt gelijkertijd grenzen. “Als overleg in alle redelijkheid niets oplevert omdat de andere partij onwillig is, dan moet je als gemeente de knoop doorhakken om toch die grond te krijgen. Onteigening zou dan een mogelijkheid kunnen zijn.” Hij benadrukt dat je oog moet hebben voor de eigenaar die grond moet afstaan voor het algemeen belang. “Als dat een boer betreft bijvoorbeeld, dan dien je er wel voor te zorgen dat deze verder kan met zijn bedrijf of een alternatieve inkomstenbron krijgt.” In het verleden heeft de gemeente fouten gemaakt in haar grondbeleid. Joep Oude Groen vindt het niet nodig om daar oeverloos over door te zagen. “Kijk wat nog gerepareerd kan worden en doe dat ook.
Verder valt het niet terug te draaien. Het enige dat je kunt is lering trekken om dit soort fouten in de toekomst te voorkomen.”

Medeplichtig

Oude Groen voelt zich nagenoeg een eenling in zijn opvatting dat de gemeenteraad mede schuld is aan tijdrovende besluitvorming. “Je hebt, net als in het bedrijfsleven, een breng- en haalplicht. Dat wil zeggen: als je de wethouder om informatie vraagt moet je dat ook warm houden. Opnieuw vragen als zijn antwoord niet op korte termijn komt. Daarnaast moeten we tijdens raadsvergaderingen veel meer to the point zijn. Niet muggenziften, maar strak werken, de grote lijnen in de gaten houden, doelgericht bezig zijn. En gelijk hebben hoeft niet altijd te betekenen dat je ook gelijk krijgt. Een besluit dat met meerderheid van stemmen tot stand is gekomen zul je moeten accepteren, ook al strookt het niet met je eigen opvatting.”

Tekst en foto's door Betty Morsinkhof