Agapanthus

Als VVV-ambassadrice kent ze de Ster van Twente van haver tot gort. Persoonlijk geeft ze echter de voorkeur aan haar eigen tuin. Niet dat tuinieren haar grootste hobby is, maar ze vindt het heerlijk om erin bezig te zijn of gewoon zitten te genieten.
Veel aandacht besteedt ze aan haar trots: de agapanthussen. “Vorig jaar zaten er aan onze vier planten samen meer dan veertig bloemen.” Ze heeft de kuipplanten zojuist uit de winterstalling gehaald. Het duurt nog even voor de eerste knoppen zich aandienen. En als de zon er dan maar flink op los schijnt bloeien de Afrikaanse lelies in hun volle hemelsblauwe pracht.

…en nog eens verhuizen

In 1988 trad ze in dienst van de VVV Haaksbergen, destijds gevestigd in een historisch pand aan de Von Heijdenstraat. Vandaar nam het toeristenbureau haar intrek in een bouwkeet naast de wereldwinkel. Vervolgens werden de verhuisdozen naar een kiosk aan de Molenstraat gesleept. “Dat was een gezellig onderkomen. Maar toen we samen gingen met de ANWB werd die ruimte te krap om alle artikelen goed te kunnen presenteren”, vertelt Ria Kruip. Een nieuwe stek werd gevonden aan dezelfde Molenstraat 20-22. En sinds kort zit de VVV in de voormalige OBS Dorp. Wennen voor zowel de medewerkers als klanten. “In het begin werd er door de mensen heel wat afgemopperd over deze plek, vooral de rare ingang. En eerlijk gezegd hadden wij ook zo onze vraagtekens. Maar het wordt hier steeds mooier, zeker nu de nieuwe entree klaar is. We hebben een prachtige ruimte, zitten niet ver van het centrum.
Wat groen erom, je hoort de vogeltjes. Er zijn denk ik maar weinig VVV’s die het zó voor elkaar hebben. Je moet de voordelen van deze locatie ook willen zien!”

Depressief jaar

Aan de verhuizing naar het historische schoolgebouw de Blankenburgerstraat 40 ging een depressief jaar vooraf. Na de afscheiding van Enschede (“achteraf gezien hadden we nooit moeten samengaan”) en het afstoten van de ANBW had de VVV Haaksbergen nog maar weinig in de verkoop. “Daar zaten we in een ongezellige kale ruimte. Ja, we hebben heel wat meegemaakt door de jaren heen. Maar het is nooit zo donker of het wordt wel weer licht. Dankzij een prima teamgeest konden we ons staande houden.” Ria Kruip en collega Renate Waanders (“zij is er zelfs al langer dan ik”) zijn ondernemende types. Het doortastende duo zette steeds weer de schouders eronder. Dat lukte, mede dankzij de steun van de gemeente.

Ontwikkelingen

“Mensen kunnen thuis op internet veel zelf vinden. VVV-bezoek is afgenomen. Dus zul je meer aan de weg moeten timmeren, jezelf meer profileren, om
te zorgen dat de mensen toch blijven komen.” Geregeld worden werkbezoekjes afgelegd bij plaatselijke toeristische bedrijven. Goede wederzijdse contacten
en samenwerking blijken van grote waarde. De combinatie ANWB-VVV had voordurend geldproblemen. Door de inzet van een team enthousiaste vrijwilligers kan volgens Ria Kruip met minder geld toch goede dienstverlening worden geboden. "Tijdens de laatste bijeenkomst met het bestuur werd bekend dat afgelopen jaar quitte was gedraaid. Ja, dat er zelfs iets was overgehouden. En dat na zo’n diep dal. Dan mogen we de handen dichtknijpen. Het kan alleen maar beter worden.”

Ster in Twente

Haaksbergen kan zich volgens de afzwaaiende VVV-medewerker rustig laten zien in de regio. Voor toeristen is het een erg aantrekkelijke bestemming. “Als je ziet hoeveel afwisseling er is in zo’n klein gebied. Het heeft een behoorlijk hoog voorzieningenniveau. Het aanbod is zowel kwalitatief als kwantitatief de laatste jaren enorm toegenomen. En dan de ligging: vlakbij de Duitse grens, omringd door drie schitterende natuurgebieden, grotere plaatsen in de buurt om te shoppen. Alles is aanwezig om een vakantie te doen slagen.

Memories

Ria Kruip heeft een lijstje met goede herinneringen opgesteld. En dat zijn er heel wat. Zoals de ontmoeting met een delegatie Senegalezen. “Zij waren te gast bij onze Duitse partnergemeente Ahaus. Op de Markslagweg, vlakbij de grens, zouden we elkaar treffen. Renate en ik hadden ons voor deze gelegenheid
in het VVV-blauwe pakje gestoken. Zij kwamen vanaf de grens in hun witte gewaden, die een fel contrast vormden met hun bijna zwarte huidskleur. We
liepen ze tegemoet met een blad vol Hoksebargs Bitter als welkomstdrankje. Het ijs was zo gebroken.” Een afvaardiging uit Wit-Rusland mocht het tweetal
ontvangen, eveneens in het kader van grensoverschrijdende samenwerking. En niet te vergeten de Utrechtse vakantiebeurs, die destijds werd geopend in
de Haaksbergse stand door niet minder dan Ria Lubbers. De meiboom, talrijke fiets- en wandelroutes, arrangementen. Eigenlijk teveel om op te noemen wat
Ria Kruip samen met haar collega’s meemaakte bij de plaatselijke VVV. “Ik zal alles en iedereen best missen straks, maar Renate toch het meest.”

Tekst en beeld Betty Morsinkhof